Co-assistenten

Co- schappen in Deventer
Stel je voor, co-schappen dag 1: Verdwaasd van alle nieuwe invloeden loop je door het Deventer ziekenhuis, een nieuwe omgeving, nieuwe gezichten, 50 handjes geven, de weg kwijt…. Zou je nog op tijd zijn om de interne- overdracht te halen? Hoe en wanneer prik ik mijn eerste infuus? Hoe status ik een patiënt? Wat moet er in mijn witte jas? Er is een patiënt op de spoed, wat moet ik doen? Mijn pieper gaat af, ik wacht tot iemand iets zegt! Help, komt dit ooit goed?
Maar gelukkig is daar je mede-co, die een week eerder is begonnen en je de weg helpt te vinden en alles uitlegt. Dat is Deventer! Vanaf dag 1 dat je hier co-schappen loopt wordt je opgenomen in een hechte en gezellige co-groep. Je maakt elkaar snel wegwijs tijdens alle co-schappen. En naast het feit dat je heel veel van en met elkaar leert is er ook nog genoeg tijd voor een heleboel gezelligheid. Klaverjassen, zwemmen in de IJssel, hockeyen, vele commissies, een spectaculaire co-dag, gezellige huizen, bubbles in de co-kamer, barbecuen in de tuin en een maandelijkse co-borrel: ook dat is Deventer!

Larissa Setz liep vanaf mei 2006 ruim een jaar haar co-schappen in het Deventer Ziekenhuis.

Mijn co-schappen in Deventer

Moet je daar niet heel veel diensten draaien? Ben je daar soms niet 100 uur per week in het ziekenhuis? Zit je daar niet eindeloos ver van je vertrouwde Groningen? Klopt allemaal!
Maar noem mij één ander ziekenhuis waar je als co-assistent lumbaalpuncties en arterielijnen mag prikken. Waar je ondanks je drukke diensten toch nog tijd hebt voor klaverjassen, bedrijfshockey, borrels en natuurlijk de vroege uurtjes in Brink 21. Waar je een co-kamer hebt met pingpongtafel en televisiehoek.
Het DZ is een ziekenhuis “oude stijl” waar je als co flink aan de bak moet maar daarnaast meer van gezelligheid geniet dan waar dan ook.
Zou het daarom zijn dat “co-schappen in Deventer” bij sollicitaties als een groot pluspunt worden gezien?

Yvo Kortmann studeerde Rechten en Geneeskunde en liep van 2005 tot en met 2006 zijn co-schappen in het Deventer Ziekenhuis. 11 mei 2007 is hij gestart de opleiding Interne Geneeskunde in het Spaarne Ziekenhuis Hoofddorp (geliëerd aan het Vumc)

1983: Co-assistent in Deventer

Eerst loten. Veel tactiek. AZG wil niemand, maar was wel garantie om “lekker” in Groningen te blijven. RKZ wilde iedereen, link, want dan weer grote kans op AZG. Curaçao was slechts droomwens voor bleekgezichten. Enschede, einde van de wereld (behalve voor Tukkers) en Zwolle, straf, dreigde als alternatief voor de vermetele die voor de kwaliteit ging. Deventer dus. Met veel collega’s uit “de West” en “het oosten” in de groep, had ik een kans.
De huizen aan de laan van Borgele waren schitterend en onbewoonbaar verklaard. Allen met openslaande deuren, tuin, barbecue en aanpalende park met voetbalveld. Allen zonder gas met haperende oliekachels, tochtende ramen en lekkende daken.Verwaarloosbare huurprijzen en dure gasflessen. Heel geschikt voor co-assistenten. Altijd feest.
De ziekenhuizen Jozef en Geertruiden waren weliswaar pas getrouwd maar bij de meeste maatschappen was alleen sprake van een schuchtere blik, een schrale verloving of een gearrangeerde verkering. Ik geloof dat alleen de chirurgie het huwelijk had geconsumeerd.
Veel heen en weer geloop, soms twee halve co-schappen, José regelde het wel. Trouwens het eten in het Jozef was beter, maar Geertruiden had een terras.
Maar na bijna twee jaar te zijn doorgezaagd door te Velde (interne) en afgebrand door van Elk (chirurgie) had je wel het gevoel dat je niet voor niets naar “het meeste academische perifere ziekenhuis van het land” geweest was. Sommige dingen weet ik nu nog!

Remmelt Looijen, co-assistent in Deventer van 1983 tot 1985. Sinds 1994 algemeen chirurg in Nij Smellinge Drachten.